Πρέπει κι αυτό να ειπωθεί. Και κάπως να εξηγηθεί. Αν και νομίζω
πως όλοι ξέρουν! Πώς γίνεται ένας ολόκληρος λαός να σφαγιάζεται επί δεκαετίες κι
όλοι να αποστρέφουνε το βλέμμα; Και να συντάσσονται σιωπηρά με τους δήμιους;
Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που ξεσηκώθηκαν ενάντια στην Βρετανική Εντολή το 1936 και έκτοτε δεν αφήνουν να ηρεμήσει η περιοχή με τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο; Που δεν αρκέστηκαν απλά να υπάρχουνε σα σκιές; Που επιμένουνε να κάνουνε δηλώσεις; Που μέσα από κάθε ήττα διατηρούν το σθένος;
Ποιοι είναι αυτοί που άρχισαν τις αεροπειρατείες μετά την αραβική ήττα στον πόλεμο των Έξη Ημερών; Που αναστάτωσαν τα αεροδρόμια και απείλησαν τις παγκόσμιες αεροπορικές συγκοινωνίες; Ποιοι είναι αυτοί που δέχτηκαν τον Αντρέα Μπάαντερ και την Γκούντρουν Έσλιν στη Βηρυτό και προσπάθησαν να στήσουν μια συνεργασία ανάμεσα στην παλαιστινιακή αντίσταση και την RAF; Ποιοι εκπαίδευσαν τον Κάρλος και στη συνέχεια συνεργάστηκαν μαζί του; Για χάρη ποιων έκανε επιχείρηση ο ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός; Ποιοι ήταν εκείνοι οι νεαροί που ασκούνταν στα στρατόπεδα προσφύγων στη Ιορδανία και πόζαραν χαμογελαστοί σε μια τελευταία φωτογραφία πριν φύγουν για επιχείρηση στην κατεχόμενη Παλαιστίνη; Κι απ’ την οποία ίσως να μην επέστρεφαν ποτέ; Ποιοι ήταν αυτοί που στα κομμάντα που απήγαγαν αεροπλάνα συμμετείχε η Λέυλα Χάλεντ; Κι ο ηγέτης τους μιλούσε στα Ηνωμένα Έθνη φορώντας τη μαντήλα που έδειχνε ότι αυτός κοιμότανε σε ένα ράντσο στην έρημο;
Κι όταν πια γύρισε
ο καιρός και χάθηκαν όλοι αυτοί σαν όνειρο, και οι ήττες έρχονταν απανωτά σαν
κύματα, ποιοι ήρθαν να σταθούν στο πόδι τους; Ποιοι είναι αυτοί που πήγαν στο
Θεό, λιτοί και αυστηροί και δίκαιοι, ξεγραμμένοι απ’ το κιτάπι των ζωντανών;
Σιίτες στον Νότιο
Λιβανο, Σουνίτες στην Παλαιστίνη, με καλυμμένα πρόσωπα, στα μαύρα ενδεδυμένοι
και στο πιο βαθύ πράσινο, φωτογενείς σαν και τους άλλους μα τούτοι δω, ακόμα
χειρότερα, Ευσεβείς!
Που ανεμίζουν λέξεις παράξενες μπρος στα Έθνη. Σομούντ - σθένος - αντοχή - ενεργητική αντίσταση και Μάρτυρας Σαχίντ. Που μιλούν για Πίστη και Θυσία σε έναν άθεο κόσμο. Πράγματα πρωτόφαντα και ταυτόχρονα πολύ παλιά (που καλόν είναι να παραμείνουν ξεχασμένα). Τούτοι οι άνθρωποι επιβάλλουν ένα δικό τους λεξιλόγιο σε ένα απορημένο παγκόσμιο κοινό καταθέτοντας αίμα.
Και έκαναν Έξοδο από το στρατόπεδο αργού θανάτου παίζοντάς τα όλα για όλα! Και έστηναν Τελετές παράδοσης με μια αυτοπεποίθηση που εξοργίζει και αγκαλιάζονταν με τους ομήρους τους! Εξορισμένοι στον Θάνατο ενδύθηκαν τον Θάνατο γιατί αγαπάνε τόσο τη ζωή! Τη ζωή και μια Πατρίδα!
Ποιος ηγέτης χώρας, ποιος γραφειοκράτης, ποιος άνθρωπος του Κράτους θέλει πάρε-δώσε με τέτοιους ταραχοποιούς; Ποιος φιλήσυχος πολίτης που τρέμει για την ευθραστότητα του κόσμου του μπορεί να συμπαθήσει τέτοιους ταραξίες; Εδώ λοιπόν είναι η απάντηση! Αυτοί οι άνθρωποι βάλθηκαν να ανατρέψουν την Τάξη του Κόσμου! Επιτέθηκαν σε ό,τι πιο ακριβό· τη λειτουργία της καπιταλιστικής μηχανής! Και ακόμα χειρότερα, το έκαναν από θέση βολής ενός άλλου Πολιτισμού. Δεν είναι απλά κάποιοι σαμποτέρ. Μακάρι νά 'ταν! Έρχεται άραγε τούτος ο πολιτισμός από το παρελθόν ή από το Μέλλον; Μήπως κάπου στον Αραβικό κόσμο ετοιμάζεται μια νέα Αναγέννηση; Ή μήπως πρόκειται για κάποια πρώτα στοιχεία ενός επερχόμενου πολιτισμού; Ακόμα δεν ξέρουμε. Οι ενδείξεις πάντως, οι επίφοβες ενδείξεις, δείχνουν ότι κάτι έρχεται μέσα από τον Χρόνο. Κι ως γνωστόν εκεί δεν υπάρχει Μέλλον-Παρελθόν, μόνο ρωγμές! Πρόκειται λοιπόν για κάποιο Return to Forever;
Και δεν είναι μόνο οι ηγεσίες στη Δύση,
ούτε μόνο τα δικτατορικά αραβικά καθεστώτα που φοβούνται τους λαούς τους, αλλά
και οι Κινέζοι και οι Ρώσοι γραφειοκράτες που νοιώθουν ότι τούτοι οι ανθρώποι έχουν τις δικές τους απόψεις, ότι είναι υπερβολικά ανεξάρτητοι, άρα μη υποστηρίξημοι! Σύμπασα λοιπόν η Παγκόσμια Κυριαρχία
και οι αυλικοί μασάν τα λόγια τους. Γιατί εδώ είναι φανερό... πρόκειται για
κάποιους εξεγερμένους! Αυτοί αγαπούν την ελευθερία! Και ακόμα παραπέρα, τη γη
τους... Και ακόμα χειρότερα, την αξιοπρέπεια. Δεν ζητούν συμβιβασμό, δεν επιδιώκουν κάποιας μορφής συναλλαγή, απαιτούν να λυθεί το πρόβλημα με τους δικούς τους όρους - να πληρωθούν με κάτι καθαρό, πιο καθαρό κι από χρυσό, φέρ' ειπείν δικαιοσύνη. Κι αυτά είναι πράγματα τρομερά που
ο κάθε αφέντης κι ο κάθε λογιστής τα πιάνει αμέσως με την αλάνθαστη όσφρησή
του. Και οι νεολαίες των Δυτικών χωρών τα πιάνουνε επίσης με το ένστικτο, και
οι φτωχοί κι αποκλεισμένοι όπου γης που αυξάνονται διαρκώς, βλέπουν κι ας μη
μιλούν...
Ακούστε τι μήνυμα στέλνουν οι Ταξιαρχίες Αλ Κασσάμ: "Γάζα, το τελευταίο προπύργιο, περήφανη για όλους όσους κατοικούν εντός των τειχών της, πιο σιμά σας από τ' αστέρια τ' ουρανού, ακλόνητη, δεν υποχωρεί και δεν διαπραγματεύεται ποτέ". Δεν έχουν συνηθίσει τέτοια γλώσσα τα αφεντικά! Δεν είναι τρόπος αυτός να μιλάς στους υποταγμένους! Θα το φάν' το κεφάλι τους αυτοί! Ή θα νικήσουν! Προφανώς πρόκειται για ποιητές που πήραν τα όπλα. Ή για κάποιους που αποφάσισαν να κάνουν ποίηση με τα όπλα...
Κανένα έλεος λοιπόν για τους εξεγερμένους! Το επαναστατικό τους
θράσος γοητεύει τους απανταχού καταπιεσμένους· είναι επικίνδυνοι άνθρωποι
αυτοί!
Και αγωνίζεται η Κυριαρχία να απαλείψει το εμπόδιο. Με κάθε τρόπο, κάθε μέσον! Μόνο που της διαφεύγει ένα πρόβλημα μικρό, αλλά πολύ σημαντικό: η Ιστορία βλέπει.
Κι απ’ τη μια μεριά αντάρτες και από την άλλη οι
στρατιώτες... Όσο να πεις έχει διαφορά! Κι όλοι τη νοιώθουν την τέτοια διαφορά!
Καταρχάς η ομορφιά των μαχητών, γιατί η ελευθερία ομορφαίνει και η
ομορφιά, κι όλη τούτη η νιότη, σκανδαλίζει τους κακομούτσουνους και τους αποστεγνωμένους...
Και επιπλέον τούτοι οι μαχητές έχουν την έγκριση και τη στήριξη των
καταυλισμών. Δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο! Και οι στρατιώτες όλο και
περισσότερο κατατρύχονται από την αμφιβολία. Κι όσο χάνεται η σιγουριά, αρχίζει
το ανεξέλεγκτο έγκλημα. Και οι Δυτικοί ηγέτες εναγωνίως κι εναγώνια ψάχνουν μια
χρυσή τομή, γιατί με όλο αυτό το αίμα, ακόμα κι αν είναι αίμα μελαμψών
παρακατιανών κινδυνεύουν να απονομιμοποιηθούν στα μάτια των λαών της γης αφού
σαν ηγέτες οφείλουν να εγγυώνται τη ζωή, ακόμα κι αν κείται μακράν... Γιατί όσο
κι αν υψώθηκαν για αιώνες φράγματα στο υποσυνείδητο των λαών, ανάμεσα στα ξανθά
παιδάκια, που τα μαλλιά τους έχουν το χρώμα του ήλιου και τα μάτια τους το
χρώμα τ΄ ουρανού, και τα άλλα τα μικρά που έχουν το χρώμα του πηλού - τα μεν να
ζήσουν και να ευημερήσουν και τα άλλα να σέρνονται άρρωστα στη λάσπη - το αίμα
είναι παντού αίμα. Κι είναι πάντα κόκκινο και είναι πια τόσο πολύ που απειλεί
να σπάσει τα φράγματα αυτά...
Και επιπλέον υπάρχει στη Δύση μια ανήσυχη νεολαία και
πληθυσμοί που καταβυθίζονται στη μοντέρνα φτώχεια. Και τότε παύει να τους λέει
κάτι μια δήθεν φυλετική υπεροχή. Συνεπώς, λόγω της αντίστασης στην Παλαιστίνη, κινδυνεύει να διαλυθεί αυτό που αποκαλούνε, παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Αν αυτή η αρχιτεκτονική δεν περάσει εκεί, πολύ απλά: πάει για διάλυση!
Να λοιπόν το «πώς» και το «γιατί» που οι Παλαιστίνιοι
βρέθηκαν μόνοι από πολύ ‘ξαρχής! Να γιατί η Ομερτά! Και να γιατί αυτή η φωτιά
που δε λέει να σβήσει, για κάποιους πρέπει επειγόντως να σβηστεί ενώ για άλλους
πρέπει να θεριέψει και να τυλίξει ολόκληρη τη γη.
Β.Η.
Πολύ καλό Βασίλη!Μακάρι να γίνει δικαιοσύνη! Όμορφα γραμμένο το κείμενο. Η πραγματικότητα τους όμως; ας ευχηθούμε να αντέξουν..
ΑπάντησηΔιαγραφή